Waarom designers nog steeds voor iPad kiezen in 2026

“Pixels zijn marketing, kleuren zijn mijn brood,” vertelt grafisch ontwerper Lisa van der Berg uit Amsterdam. En daar zit meer waarheid in dan je zou denken. Terwijl Samsung’s Galaxy Tab S10 Ultra pronkt met 2960×1848 pixels, scoort de iPad Pro 12,9″ ‘slechts’ 2732×2048. Op papier wint Samsung, in de praktijk niet.

Het verschil zit hem in kleurweergave. De iPad Pro dekt 100% van de P3-kleurruimte en 87% van Adobe RGB – cijfers waar veel Android tablets nog altijd niet aan tippen. Wist je dat een verschil van 5% in kleurnauwkeurigheid kan betekenen dat je logo er op een billboard compleet anders uitziet?

De Liquid Retina XDR-technologie in de nieuwste iPad Pro’s bereikt een piekhelderheid van 1600 nits, met lokale dimming door 2596 zones. Dat klinkt technisch, maar in mensentaal: je ziet kleuren zoals ze bedoeld zijn, ook in fel zonlicht. Designer Mark Jansen uit Rotterdam: “Ik kan buiten op een terras werken zonder dat mijn kleurkeuzes compleet verkeerd uitvallen. Probeer dat maar eens op een standaard Android tablet.”

Bovendien calibreert Apple hun schermen al in de fabriek volgens DCI-P3 en sRGB standaarden. Bij andere merken moet je vaak eerst een dure kleurmeter aanschaffen om professioneel te kunnen werken.

Hier wordt het technisch, maar blijf bij me. Stylus-latency is de vertraging tussen het moment dat je pen het scherm raakt en wanneer de lijn verschijnt. Voor hobbyisten maakt 50 milliseconden weinig uit, voor professionals is het verschil tussen vloeiend tekenen en frustratie.

De Apple Pencil 2 haalt consistent 9 milliseconden latency – dat is zo snel dat je hersenen het niet eens registreren als vertraging. Samsung’s S Pen op de Galaxy Tab S10 zit rond de 12-15 milliseconden, wat nog steeds uitstekend is. Maar hier wordt het interessant: veel goedkopere Android tablets claimen “low latency” terwijl ze eigenlijk 25-40 milliseconden halen.

Illustrateur Sophie Bakker uit Utrecht legt het zo uit: “Alles boven 20 milliseconden voelt alsof je door stroop tekent. Je verliest die natuurlijke flow, vooral bij snelle schetsen.” Ze testte vorig jaar verschillende tablets en merkte dat zelfs 5 milliseconden verschil haar tekenstijl beïnvloedde.

Maar latency is meer dan alleen snelheid. De iPad Pro voorspelt ook waar je lijn naartoe gaat en begint alvast te renderen. Deze ‘prediction algorithms’ maken dat tekenen aanvoelt als pen op papier. Andere merken kopiëren deze techniek, maar Apple had jaren voorsprong om het te perfectioneren.

Eerlijk gezegd: als je vooral tekst noteert of simpele schetsen maakt, merk je het verschil nauwelijks. Voor gedetailleerd illustratiewerk is elke milliseconde cruciaal.

Nu de plottwist: niet iedereen kiest voor iPad. Concept artist David Chen uit Den Haag stapte vorig jaar over naar een Samsung Galaxy Tab S10 Ultra en kijkt niet meer om. “De iPad voelde als een gouden kooi,” vertelt hij. “Prachtig, maar beperkend.”

Zijn redenen zijn verrassend praktisch. Ten eerste: bestandsbeheer. Android laat je gewoon mappen maken, bestanden verplaatsen en USB-sticks aansluiten zonder gedoe. “Ik kan direct vanaf mijn tablet naar de server van een klant uploaden, of snel een backup maken op een externe SSD. Op iPad moet alles via omwegen.”

Ten tweede: multitasking. Samsung’s DeX-modus transformeert je tablet in een desktop-ervaring. Chen: “Ik kan Photoshop, Blender en mijn email tegelijk open hebben, met echte vensters die ik kan verslepen. Op iPad voel ik me constant beperkt door die app-gebaseerde workflow.”

Dan is er nog de kostenkwestie. Een iPad Pro 12,9″ met 1TB kost rond de 1800 euro. Samsung’s equivalent zit op 1200 euro, inclusief S Pen. “Voor dat verschil koop ik een degelijke externe monitor,” rekent freelancer Anna Visser uit Eindhoven voor.

Toch heeft Android ook nadelen. App-kwaliteit blijft wisselvallig – Adobe’s Android-apps missen vaak functies die op iPad wel beschikbaar zijn. En eerlijk? De meeste Android tablets voelen nog altijd als opgeschaalde telefoons, niet als echte werkstations zoals de iPad Pro.